anima humana logo stowarzyszenie anima humana opp poczta anima humana

Z pamiętnika bulimiczki (fragment) cz.3

„Byłam pewna, że znajdę wówczas odpowiednie słowa,
żeby wyrazić to, co mnie dręczy, wytłumaczyć mu, dlaczego
jestem tak okropnie przerażona, dlaczego mam uczucie, jak gdyby
mnie siłą wpychano coraz głębiej i głębiej do czarnego, dusznego
worka, z którego się już nigdy nie wydostanę.”

- Sylvia Plath (z książki „ Szklany klosz”)

bulimiczka Przestałam sobie obiecywać, że to był ostatni raz, że od jutra będzie inaczej, że od poniedziałku wrócę na terapię, że pójdę do psychiatry, niech zapisze mi tabelki szczęścia, że mogą nawet zamknąć mnie w tym szpitalu. Przestałam sobie obiecywać, ale nadal mam nadzieję, że jeszcze będę jadła normalnie, nie myśląc ile czego ma to co połykam. Chciałam być wolna a przez przypadek zamknęłam siebie w klatce. Co ja mam zrobić, z głową pełną nieszczęść, z poczuciem siebie na minus milion, no co ja mam zrobić? Wieczorami jestem gotowa podjąć walkę, rano już nie...

Tysiące kalorii przechodzi przeze mnie jak myśli, ale tysiące to dużo, więc jak armia niszczą wszystko co spotkają. Wszystko co sobie poukładałam, wszystko co ukochałam, wszystko o czym prawie zapomniałam. Nienawidzę takich chwil, chwil zaraz po, chwil gdy czuję, że jestem słaba. Teraz to tylko wszyscy mówią o tej wiośnie. Tak... Jest ciepło, śpiewają ptaki, a ja nawet nie chcę wychodzić. Chcę siedzieć gdzieś sama i płakać, tak bardzo wstydzę się choroby. Nie jestem gotowa, żeby odmarzły we mnie wszystkie uczucia. Nie jestem gotowa na wiosnę, na zielone liście, na tą ogólną radość której we mnie brakuje.

Bonita Darłowska

(częściowo zachowano oryginalną pisownię)

Ilustracje tekstów udostępnione przez autora.

Chcesz aby Nasza działalność dalej się rozwijała?
dotacja anima humana
Strona główna   Aktualności   Kontakt   Kopiowanie całości lub fragmentów bez zgody autora zabronione. monitoring pozycji admin Czernecki Dariusz Google